Wethouder Dennis Grimbergen over pionieren, samenwerking en de rol van Makelaardij Van der Linden in de groei van Flevoland
Wanneer wethouder Dennis Grimbergen over Lelystad praat, klinkt er trots door in zijn stem. Niet alleen omdat hij hier geboren is – in de Zuiderzeewijk, toen er nog nauwelijks 2.500 mensen woonden – maar vooral omdat hij de stad heeft zien groeien van zandvlakte tot volwassen woonstad. “Mijn ouders waren echte pioniers,” vertelt hij. “Ze kwamen hier wonen toen er niets was. Alles moest nog gebouwd worden. Dat pionieren zit in het DNA van Lelystad. En eerlijk gezegd: het zit ook in mij.”
In de beginjaren van Flevoland was Lelystad letterlijk een experiment. De stad werd ontworpen op de tekentafel van de Rijksdienstvoor de IJsselmeerpolders en opgebouwd door mensen die durfden te beginnen in het niets. “Je moet je voorstellen,” zegt Grimbergen, “toen ik als kind uit mijn slaapkamerraam keek, zag ik eindeloze vlaktes. Geen hoge gebouwen, geen bomen, geen A6. Alleen zand en lucht. Het was een echt pioniersgebied.”
Die pioniersmentaliteit werd gedeeld door de eerste ondernemers die zich hier vestigden. Eén van die namen is Makelaardij Van der Linden, dat dit jaar zijn 50-jarig bestaan viert. “Iedereen in Lelystad kent Van der Linden,” zegt Grimbergen met een glimlach. “Hun bordjes staan al decennia in het straatbeeld. Ze zijn niet alleen makelaar, ze zijn meubilair van de stad geworden.”
De geschiedenis van Makelaardij Van der Linden loopt parallel aan die van Lelystad zelf. In de jaren zeventig hielp het bedrijf bij de eerste woningverkopen, vaak letterlijk aan de bar van buurthuis De Meerkoet, waar contracten spreekwoordelijk op bierviltjes werden getekend. “Het was een tijd van aanpakken en vertrouwen,” zegt Grimbergen. “Er werd ooit grond verkocht voor drie tot vijftien gulden per meter. Dat was gewoon handjeklap.”
Sindsdien heeft Van der Linden duizenden Lelystedelingen geholpen aan hun eerste woning. Grimbergen zelf kocht in de jaren negentig zijn eerste huis via de makelaardij. “Het voelde heel vanzelfsprekend. Iedereen kende ze. Ze waren een vaste waarde in de stad. Als je een huis wilde kopen, ging je naar Van der Linden, punt.”
Wat de wethouder bijzonder vindt, is dat de makelaardij altijd trouw is gebleven aan de stad. “Ze zijn natuurlijk gegroeid, hebben zich uitgebreid naar andere steden, maar Lelystad is altijd hun thuisbasis gebleven. Dat zegt iets over hun betrokkenheid. Ze hebben de stad zien bouwen, vallen, opstaan en opnieuw bloeien. En ze waren er altijd bij.”
Lelystad staat opnieuw voor een groeifase: de bouw van duizenden nieuwe woningen in gebieden als Zuiderhage, Waterfront, het Stadshart en Bataviakwartier. Grimbergen ziet daar dezelfde geest van samenwerking en durf terug die de stad groot maakte. “We gaan 30.000 nieuwe woningen bouwen, maar dat moet wél verantwoord,” zegt hij. “Niet alleen stenen stapelen, maar leefbare wijken creëren waar mensen van alle inkomens samen wonen. En dat doe je niet alleen als overheid. Dat doe je samen met makelaars, ontwikkelaars en bewoners.”
Daarin speelt Van der Linden nog altijd een belangrijke rol. “Zij kennen de stad, de mensen, de markt. Als gemeente kunnen we wel zeggen: we willen luxe appartementen, maar als de makelaar zegt ‘dat verkoopt niet’, dan moeten we luisteren. Die wisselwerking is essentieel. We bouwen letterlijk samen aan Lelystad.”
De wethouder ziet Lelystad als een plek waar het pioniersbloed nog steeds stroomt. “Lelystad is nooit een stad van praatjes geweest. We doen het gewoon. Of dat nu gaat om woningbouw, duurzaamheid of vernieuwing in de binnenstad; we rollen de mouwen op en gaan aan de slag. Dat past bij deze plek, bij de mensen, en ook bij bedrijven als Van der Linden.”
Hij noemt de makelaardij “een familiebedrijf dat net als Lelystad groot is geworden door gewoon te doen”. “Ze hebben de stad helpen opbouwen, en blijven dat doen. Van de eerste kavels in de Zuiderzeewijk tot nieuwe projecten bij Bataviakwartier: hun naam hoort bij het verhaal van Lelystad.”
Als Grimbergen vooruitkijkt, ziet hij een Lelystad dat blijft groeien zonder zijn oorsprong te verloochenen. “We hoeven geen Amsterdam te worden,” zegt hij beslist. “Lelystad is groot genoeg, menselijk genoeg. We zijn een stad met dorpse waarden en dat mag zo blijven. Hier kennen mensen elkaar nog, en dat is onze kracht.”
Hij besluit met een glimlach: “Makelaardij Van der Linden heeft vijftig jaar meegeschreven aan het verhaal van Lelystad. En dat verhaal is nog lang niet af. We bouwen verder met elkaar, voor elkaar. Precies zoals het ooit begon.”
